Asrın Getirdiği Tereddütler – 4

Bu kitap, teknik bakımdan şifahî bir özellik taşıyor; yani yazarın yazdıkları değil, muhtelif meclislerde ve muhtelif vesilelerle söylenmiş sözlerin yazıya geçirilmiş hâlidir; buna rağmen kitapta, ekseriyete yakın nispette gramer bakımından kitap cümlesi gibi düzgün ifadeler bulacaksınız. Bu özellik ses kayıtlarının yazıya çevrilirken düzeltilmesi gayretinden kaynaklanmıyor; tanıyanlar esasen bilir ki Fethullah Gülen, şifahi ifadede misline kolay rastlanmayacak bir talâkat sahibidir ve sohbetlerine doğrudan veya dolaylı yoldan istifade etmiş olanlar bu ifade düzgünlüğü ve parlaklığına dikkat kesilmişlerdir.

Kırık Testi serisinin 17’ncisi olarak yayımlanan eser, Fethullah Gülen Hocaefendi’nin 2008-2013 tarihleri arasında yapmış olduğu sohbetlerden derlendi.
Kitapta Allah’a kulluğun esasları, tahkiki imanı elde etmenin yolları, mana köklerimizden çıkardığımız değerler ve bunları tanıştırırken riayet edilmesi gereken üslup, İslam’ın doğru anlaşılması ve yaşanması adına farklı değerlendirmeler, mü’minin nitelikleri ve sahip olması gereken karakter, mefkûre muhacirlerinin yürüdüğü yolun özellikleri, aidiyet mülahazasının dini hareketlere vereceği zaralar, sıdk, nifak ve takiyye kavramları hakkında değerlendirmelere yer veriliyor.

İşte, Mart 2007-Eylül 2007 arasındaki sohbetlerden derlenen ve Kırık Testi serisinin yedinci halkasını teşkil eden bu kitap, bir hayat ırmağını gösterdiği ve âb-ı hayatın geniş mânâlarından hemen hepsine bir şekilde değindiği için “Ölümsüzlük İksiri” adını almıştır. Aslında, bu isim, tevazu ve mahviyeti gereği kitaplarına umumiyetle “Kırık Mızrap”, “Küçük Dünyam”, “Kırık Testi” gibi iddiasız ve mütevazi isimler koyan Muhterem Fethullah Gülen Hocamız’ın genel üslûbuna aykırı gözükmektedir. Fakat, Aziz Hocamızın muhtemel beş-on isimden birini tercih ederken nazar-ı itibara aldığı husus, kitabın kendisinden ziyade, sohbetlerin ve makalelerin özünü, esasını, eksenini oluşturan ulvî hakikatlerdir. Ona göre; ki- tabın bizâtihî kendisi değil, ihtiva ettiği ve yörüngesinde döndüğü yüce gerçekler birer ebediyet tiryakıdır. Evet, Hocaefendi’nin, sorulara cevap sadedinde dile getirdiği dinî, sosyal ve kültürel meseleler hakkındaki tahlillerini içeren “Ölümsüzlük İksiri”, Din-i Mübîn’in hem ferdî hem de içtimai problemlere deva olarak sun- duğu “âb-ı câvidânî”yi nazara vermektedir.

Mahlûkatın solukları sayısıncadır yollar ve her yolun sefası olduğu gibi; cefası, çilesi, ızdırabı da vardır. Hele bu yol sonsuzlukla iç içe ise…
Şüphesiz bu yol, aşk ile çıkıp yürüyenlerin, yürüyüp Rehber’ini (s.a.s.) bulan ve o Kutlu Rehber’in peşinde sonsuza erenlerin yoludur. Bu yola revan olan karasevdalıların bir an bile bela-yı dertten cüda düşmeleri düşünülemez. Bir köle gibi esir pazarlarında satılmak, bir suçlu gibi zindanlara atılmak ve memleket memleket sürgüne gönderilmek vardır bu yolun kaderinde.