Halil Hoca, her şeyden önce insandı. Kâmil bir insanda olması gereken vasıfları yukarıdan aşa- ğıya sıralasanız, onların tamamını veya tamamına yakınını kendisinde müşahede edebilirdiniz.
Halil Hoca, samimi, candan, içten bir mü’min ve Müslümandı. İnandığı hükümleri hayatına eksiksiz ve tavizsiz bir biçimde tatbik etmeyi, Allah’a karşı bir vazife addederdi. Riya, gösteriş için değil, O’nun için, O’nun rızasına kavuşabilmek için yapardı.
Halil Hoca, Hizmet’e, Hizmet’in teorik değerlerine, o değerlerin pratik hayata yansıtılmak için bekleyen projelerine âdeta ölürcesine sahip çıkardı. Onların ete kemiğe büründürülmesi için gece- gündüz bilmez, evinin yolunu unuturcasına yurt içi, yurt dışı nereye denildiyse ve nerede ihtiyaç varsa oraya koşardı.
Halil Hoca, inandığı ve doğru bildiği şeyleri ses- lendirmede müthiş bir özgüvene sahipti. Düşüncesini açık ve net bir dille kimseden çekinmeden söyler, sonuna kadar da müdafaa ederdi. Ama bunu usulü çiğnemeden ve üslubunu ayarlayarak yapar, kimseyi kırmamaya özen gösterirdi. Yerine göre edebiyatın şiir, hikâye, fıkra her türlü enstrümanını kullanırdı ve âdeta kelimelerle dans ederdi.
Ahmet Kurucan
